คลังรักของชฎา

  "อ๊ะๆๆ"   สวบๆสวบ "อ๊ะ เบาอ้ะๆ จุก" ร่างกายหัวสั่นหัวคอนอย่างแรงราวแผ่นดินไหว ที่แก้มก้นเด้งดึ๋งทั้งสอง จุดที่โดนโจมตีกระแทกกระทั้นเริ่มแดงเผือก ผนังด้านในที่ถูกบุกรุกก็ล้มระเนระนาด ปวดจุกทางด้านซ้ายทีขวาที สวบๆๆ ผับๆๆ บทลงโทษอันแสนเจ็บปวดเสียวกระสันนี้ยังคงดำเนินต่อไประลอกใหญ่ คลื่นความแรงของมันเรียกได้ว่า 'มหาโหด' ลงโทษครั้งหนึ่งไม่ตายคาเตียงก็ถือว่าไว้ชีวิตแล้ว ร่างเล็กที่มือจิกเกร็งกับผ้าปูและถูกทำให้โยกคลอน ราวจะทึ้งกระชากมันออกมาจากฟูกเตียง ในที่สุดก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป จำต้องปล่อยให้ร่างกายถูกกระแทกเคลื่อนไถลไปมาบนเตียงเป็นเส้นทางรูปวงกลม เปลี่ยนมือบางทั้งสองมารั้งไว้ตรงด้านบนของเจ้าโลกตัวน้อย ค้ำไว้ดั่งกำแพงเมืองไม่ให้ซิกแพคทั้งหกก้อนกระแทกเข้ามาอย่างไร้ปราณีได้อีก แต่เดิมทีร่างกายเขาก็ต่อต้านอะไรไม่ค่อยได้ แม้ตอนนี้ยอมเสือกใส่ไปทั่วเตียงเพื่อบรรเทาแรงกระแทก  เพียงคนตัวโตจับข้อมือน้อยๆไปยึดขึงไว้ข้างตัว ความพยายามทั้งหมดก่อนหน้านี้ก็ดูจะสูญเปล่า "อะๆๆ จุกอื้อ อา อึ๊ อ๊ะๆ" ผับๆๆสวบๆๆ ลำกายแกร่งเข้าไปด้านในลึกที่สุด สองมือหนาที่ตอกตรึงสองมือน้...

"แฮ่กๆ พี่พายุใจ...แฮ่ก...ใจร้าย แฮกๆ ขี้โกง พี่พายุขี้โกงที่สุด"  เจ้าเด็กปากแจ่วก็ยังปากแจ๋วอยู่วันยังค่ำ ทันทีที่ปากวาเรนเป็นอิสระ เจ้าตัวก็เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันร่างหนาที่โอบประคองเขาไปนอนแผ่บนเตียงอย่างเบามือ ร่างกายที่ไร้เรี่ยวแรงทิ้งตัวลงนอนหายใจถี่ ไม่สามารถควบคุมได้ ภายในเริ่มร้อนขึ้นเล็กน้อยเหมือนถูกพาเข้าเตาอบ    พอเห็นว่าร่างสูงไม่ได้ปริปากโต้เถียงอะไร เพียงแต่ใช้สายตาเยิ้มๆมองเขา คนปากแจ๋วก็เตรียมจะแจ๋วต่ออย่างได้ใจ   "พี่พายุ อื้อ" เสียงเล็กๆหลุดออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ   ทว่า พูดไม่ทันจบริมฝีปากหนาก็เข้ามาปิดปากเขาอีกครั้ง ทุกอย่างมันเร็วมากจนไม่ทันตั้งตัว ทำได้แค่หลับตาโอนอ่อนไปตามฝ่ายตรงข้าม หัวใจก็เต้นรัว ตึกตักๆๆ  จุ๊บจุ๊บๆจุ๊บ จากริมฝีปากสู่หน้าผาก ปลายจมูก แก้มซ้าย แก้มขวา ใบหูขวา และไหลลงมายังซอกคอขวา พรมจูบพร้อมทั้งสูดดมกลิ่นกายหอมๆไปพร้อมๆกัน "ฮึม อื้อ อ้ะ อย่า อ้า ทำรอย เจ็บ อ้ะ" แม้ปากน้อยๆจะห้ามไปครางไปแต่ก็พอจะจับใจความได้ เพียงแต่ที่เป็นปัญหาคือเจ้าคนตัวโตฟังเขาซะที่ไหนล่ะ "เรน" พึมพำราวกับไม่รู้สึกตัว เจ้าของชื่อฟังแล้วก็หน...